Masoud Farahani
Rafigh

متن آهنگ رفیق مسعود فراهانی

چتر تو از بارون پناهم داد تا روزگارم آفتابی شد

آرامشی دارم کنار تو وقتی که بیرون میزنم از خود

آه ای رفیق روز تنهایی دلتنگم از تکرار اندوهم

بیرون کشیدی خاطراتم را از سینه سنگین و مجروحم

کجا برم که بی تو حتا نفس کشیدنم محاله

دلم خوشه به روزگاری که بی تو خوابه و خیاله

رفیق روز بی ترحم هوای گریه هامو داری

دلم خوشه که رو به رومی دلم خوشه صدامو داری

دیوونگی هم پر نخواهد کرد دلتنگی آغوش تنها را

ما مثل زخم کهنه خاموشیم از یاد برده درد هم مارا

تا آخر دنیا رفیقم باش تا لحظه ی خاموشی لب هام

تا اعتماد ساعت رفتن تا شمع روشن ماندن شب هام

کجا برم که بی تو حتا نفس کشیدنم محاله

دلم خوشه به روزگاری که بی تو خوابه و خیاله

رفیق روز بی ترحم هوای گریه هامو داری

دلم خوشه که رو به رومی دلم خوشه صدامو داری

کجا برم که بی تو حتا نفس کشیدنم محاله

دلم خوشه به روزگاری که بی تو خوابه و خیاله