Mojtaba Sharif
Natanz

متن آهنگ نطنز مجتبی شریف

تا قراره توی دست آرزوهام

دمخور دقیقه های فردا باشم

نمیخوام یه لحظه از شهرم جدا شم

مگه میشه که دوسِت نداشته نباشم

نمیخوام یه لحظه از شهرم جدا شم

مگه میشه بذر عشقتو نپاشم

یه وجب از خاکشو نمیدم حتی

اگه دنیا رو بخوان کنن به اسمم

دلم اونجاست اگر که دوره جسمم

به تو کم نمیشه از غرور و حسّم

دلم اونجاست اگر که دوره جسمم

افتخارمه نمیشکنه طلسمم

نطنــــز

شهر آینده / مهر پاینده / با تو می مونم

نطنــــ ـز

شهر امروزم / عشق جانسوزم / از تو میخونم

تو دلت دریاست که گِلت زیباست

تکه ی تاریخ تا خود مِرّیخ پرچمت بالاست

تو دلت خونه از بهشت پیداست کرکست زخمه

از بد دنیا تو قفس تنهاست

به جیک جیکای مستونَش

به پاییز و بهارونَش

به باد زلف بابونش

به سیلابای رودخونش

به طار و طرق و ابیونش

به اون تاکا که میرقصن

سر دیوار هر خونه ش

به اون تاریخ پا برجا

به این احوال وارونش

به پای جاده ابریشم

که میرسه در خونه ش

به اون بیدای دیوونش

به اون سروای دُردونش

چنارای پر از لونش

به اون بُغضا که رنگ دادن

به قالیای صد شونه ش

به گَنجایی که خوابیده

تو قلعه های ویرونش

به اشکایی که جا مونده

رو برج و باروی گونش