Mohammad Setayesh
Parvaneh

متن آهنگ پروانه محمد ستایش

مثه پروانه ای هستم

که تو بالش رو سوزوندی

تو نه از اولش بودی

نه تا آخرش موندی

چرا به این دل سنگت

هنوزم من امید دارم

به یه نفرین دچارم که

تو این پیله گرفتارم

مثه پروانه به دورِ تو میگردمو نمیبینی

نگاهم میکنی انگار،ولی دردمو،نمیبینی

توی ابریشم یادِت،تویی رویای هر روزم

بازم پروانه وار از نو،تو آتیش تو میسوزم"

مثه یه عشق بیهوده

هنوزم توو دلم هستی

خودم میسوزم اما تو

توی خاکسترم هستی

تا وقتی عاشقت باشم

واسه عشقت فدا میشم

نه دل میدم به یه پرواز

نه از پیله جدا میشم