Abbas Abdi
Banoo Jan

متن آهنگ بانو جان عباس عبدی

شب شد یار من نیومد های بانو جان

چه بلایی بر سر یار من اومده

تو را قسم میدم مرد چوپون

تو یار من تو این بیابون ها ندیدی

فصل بهار بلبل بر درخت است بانو جان کجایی

شدم بیمار دلتنگ بانو جان

از دوری‌ات، رنگم کهربایی (زرد) شده است

تو مثل شیرین هستی من مثل فرهاد کوهکن هستم

به عشق تو پولاد بر سنگ میزنم

کودکم در گهواره است ، گل و لای تا ساق‌ هایم را فراگرفته

و تا آن سر باغ می‌ روم بانو، بانو جانم

من یک زخم کهنه بی درمان هستم بانوجان

من با زخم تنم آشنا هستم بانوجان

از (بدن) من قطره قطره خون میریزه بانو جان

من یه پرستوی تیرخورده هستم بانوجان

ماهِ آسمون و یار هم زبانِ من دلبریه که نشان کرده ی من هست