Milad Moazzen
Divar Movazi

متن آهنگ دیوار موازی میلاد موذن

از زمزمه دلتنگیم

از همهمه بیزاریم

نه طاقت خاموشی

نه تاب سخن داریم

آوار پریشانیست

رو سوی چه بگریزیم

هنگامۀ حیرانیست

خودرا به که بسپاریم

تشویش هزار آیا

وسواس هزار اما

کوریم و نمیبینیم

ورنه همه بیماریم

دردا که هدر دادیم

آن ذات گرامی را

تیغیم و نمیبریم

ابریم و نمیباریم

منو تو آن دو خطیم آری

موازیان به ناچاری

که هردو باورمان ز آغاز

به یکدیگر نرسیدن بود

چه سرنوشت غم انگیزی

که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس میبافت

ولی به فکر پریدن بود

ما هیچ ندانستیم

بیداریمان از خواب

گفتند که بیدارید

گفتیم که بیداریم

من راه تورا بسته

تو راه مرا بسته

امید رهایی نیست

وقتی همه دیواریم

منو تو آن دو خطیم آری

موازیان به ناچاری

که هردو باورمان ز آغاز

به یکدیگر نرسیدن بود

چه سرنوشت غم انگیزی

که کرم کوچک ابریشم

تمام عمر قفس میبافت

ولی به فکر پریدن بود