دانلود آهنگ ارس ارجمند انفرادی متروک
Aras Arjmand
Enferadi Matrook
متن آهنگ انفرادی متروک ارس ارجمند
یه فِنجون قَهْوِهیِ سردُ...
یه لبخندِ به گِل مونده
یه روحِ درب و داغون که...
خودش رو از خودش رُونده
یه حِسِ مُبْهَمی دارم...
به اون ماهیِ جونکَنده
که توو اوجِ نَفَستنگی...
به رویِ مرگ میخنده
من و این کنجِ تنهایی، یه دردِ مشترک داریم
رو دیوارِ شبِ خونه، فقط چوبْخَط میذاریم
منم اون ساعتِ پیری
که خیلی ساله خوابیده
یه تقویمِ غبارآلود
که بوی کهنگی میده
صدایِ قلبِ من انگار،
شبیه فُحشِ کِشداره
یه تنها تویِ تاریخم،
که از آینده بیزاره
نه جایی واسهیِ رفتن،
نه راهی واسه برگشتن
همیشه با خودم میگم:
«تمومِ جادهها مُردن»
ببین این انفِرادی رو،
که زندونِ ابد میشه
یه بغضی توو گلوم دارم،
که راهِ گریه سد میشه
هوایِ بیکسی اینجا،
پر از کابوس و سردرده
یه جوری گم شدم در خود،
که خونه، راهو گم کرده
من و این کنجِ تنهایی، یه دردِ مشترک داریم
رو دیوارِ شبِ خونه، فقط چوبْخَط میذاریم
یه لیوان چاییِ سرد و
یه بغضِ پیر و کِز کرده
سُکوت و غُصّهی شبها
تموم دردِ این مَردِ
طنابِ دارِ خورشیدو
به سقفِ آرزوش بسته
رو چارپایه تِلو خورده
نخورده مِی ولی مسته
شبیه اون اتاقم که
تو عمق بیکسی پوسید
یه ویرونهم که رویاشو
فقط تو خواب میبوسید
نه جایی واسهیِ رفتن،
نه راهی واسه برگشتن
همیشه با خودم میگم:
«تمومِ جادهها مُردن»