Rahav
Mey Benosh

متن آهنگ می بنوش رهاو

می بنوش و از لبانت می بنوشانم زیاد

تا بَرم غم‌های عالم را در آغوشت زِ یاد

روزگار این حاکم خودرایِ فارغ از ثبات

آنچه سخت آمد به دست‌ آسان گرفت و پس نداد

بحث دوری و صبوری و مدارا کردن

استوای بر من که ندارند این سه با هم اتّحاد

عاقلی از عالِمی پرسید آزادی کجاست؟

گفت: آنجا که نباید پا به این دنیا نهاد!

او که قبل از آمدن ترکِ تماشا کرد

و رفتجار زد دنیا تماشایی ندارد، زنده باد

حبّ و بغض و صحبت خوف و رجا

با اهل کنگوشِ نااهلان نمی‌باشد بدهکارِ معاد

جای مسجد ساکنِ میخانه‌ام

از این به بعدتابِ هشیاری ندارد آدمِ بی اعتقاد